Wednesday, February 27, 2008
કમાલ છે! (ગઝલ) - અમૃત ‘ઘાયલ’
ને પાછાં સારવાર કરે છે, કમાલ છે!
મન રાતભર વિચાર કરે છે, કમાલ છે!
પડખા ઘસી સવાર કરે છે, કમાલ છે!
છિદ્રો જ પોષવા સદા ટેવાયેલી નજર,
દર્પણ ઉપર પ્રહાર કરે છે, કમાલ છે!
અંદર અહીં જ ઘૂઘવે છે જળ નિરાંતનાં
પણ શોધ મન, બહાર કરે છે, કમાલ છે!
ઝિન્દાદિલી જુઓ કે છે અંતિમ પળો છતાં,
હસતે મુખે પસાર કરે છે, કમાલ છે!
નિજમાં સમાવી લે છે ગમે તેવી લાશ હો,
સહુની અદબ મજાર કરે છે, કમાલ છે!
બેઠો છે જાળ પાથરી ‘ઘાયલ’ સ્વયં ઉપર,
ખુદનો જ ખુદ શિકાર કરે છે, કમાલ છે!
- અમૃત ‘ઘાયલ’
Sunday, February 24, 2008
ઉમંગો, (મુક્તક) - ગની દહીંવાળા
મારા ભૂતકાળનાં રંગીન પ્રસંગો તો નથી!
કૈંક કરમાઇને ક્યારીમાં પડ્યાં છે એમાં,
જોઇ લેવા દે મને મારાં ઉમંગો તો નથી!
Saturday, February 23, 2008
(મુક્તક) - અમૃત ‘ઘાયલ’
મૃત્યુના હાથ પળમાં હેઠા કરી શકું છું;
આ મારી શાયરી તો સંજીવની છે ‘ઘાયલ’,
શાયર છું, પાળિયા ને બેઠા કરી શકું છું.
- અમૃત ‘ઘાયલ’
Friday, February 22, 2008
મા, (લઘુકથા) – અલ્પેશ કળસરિયા
બીજાને જે કહેવું હોય તે કહે! પણ મારા માટે તો ફાતેમાબહેનનો આ જવાબ ગીતા, બાઇબલ કે કુરાનનાં ઉપદેશથી કમ નથી. ...કે ‘મા’ હિન્દુ, મુસ્લિમ કે શીખ નથી હોતી... કે ‘મા’નો કોઈ ધર્મ નથી હોતો. ‘મા’-‘મા’ છે કારણ કે ‘મા’ એટલે જ ઈશ્વર અને ઈશ્વરનો સ્વ્યં કોઈ ધર્મ નથી હોતો. મને મારી કાવ્યપંક્તિ મળી ગઈ:
નાસ્તિક નહીં હૂં, મા હૂં મૈં, ઝાહિદ! ઈમાન સે;
ઉઠ જાતે હૈ બચ્ચે મેરે શોર-એ-અઝાન સે.
- અલ્પેશ કળસરિયા
alpesh_kalasariya@yahoo.com
Thursday, February 21, 2008
(મુક્તક) - બરકત વિરાણી 'બેફામ'
પીડા વિનાનાં બધાયે પ્રસંગ છે, સાકી!
સુખી જનોના જીવનની મેં જોઈ છે મસ્તી,
નશા વિનાના મદિરાના રંગ છે, સાકી!
- બરકત વિરાણી 'બેફામ'
Wednesday, February 20, 2008
ત્રણ રૂબાઈ – મરીઝ
સ્વભાવના બંધનનો નથી કોઈ ઈલાજ;
સમજી લે કે મોઘમ છે ઈશારા એના,
ફૂલોમાંથી ક્યાં આવે છે હસવાનો અવાજ!
-----------------------------------------
આનંદ નિરંતર નથી આલમ માટે,
દુનિયામાં કોઈ ગમ નથી કાયમ માટે;
ફરિયાદ ન કર જોઈ જગતનાં અંકુશ,
જન્નતમાંય બંધન હતાં આદમ માટે.
-----------------------------------------
પાણીમાં હરીફોની હરિફાઈ ગઈ,
શક્તિ ન હતી, અલ્પતા દેખાઈ ગઈ;
દરિયાનું માપ કાઢવા, નાદાન નદી,
ગજ એનો લઈ નીકળી, ખોવાઈ ગઈ
- મરીઝ
Tuesday, February 19, 2008
હસ્તરેખા, (મુક્તક) – અલ્પેશ કળસરિયા
વિરહમાં કોઈનાં મારાં નયન અશ્રુથી ભીના છે;
લખું છું નામ એનું કે તરત ભૂંસાઈ જાયે છે,
કિનારાની આ રેતી જાણે મારી હસ્તરેખા છે!
- અલ્પેશ કળસરિયા
alpesh_kalasariya@yahoo.com
Monday, February 18, 2008
बचपन, (नज़्म) – सुदर्शन फाकिर (IMAGE)

- પેજ ડિઝાઇનિંગ બાય પરેશ કળસરિયા
pareshkalasariya@gmail.com
મિત્રો, 'આજ' ફિલ્મનું આ ગીત ખૂબ જ લોકપ્રિય છે. થોડા દિવસો પછી અલ્પેશને તે એક સ્કૂલનાં ધોરણ નવનાં બાળકોને આ ગીત ભણાવવાનું છે. આ ગીત પાઠ્યપુસ્તકમાં આવતું નથી. એટલે બાળકોને આપવા માટે આ ગીતની લેખિત કોપીની જરૂર પડી. ગીત ટાઈપ કર્યા બાદ મને તેમાં થોડા ચિત્રો ઉમેરવાનું મન થયું. અને છેવટે જે પરિણામ મળ્યું તે જોયા બાદ મને લાગ્યું કે આસપાસ મુકેલા ચિત્રોને લીધે જાણે કે ગીતનો ભાવ વધું તીવ્ર, વધુ અસકારક બને છે. તેથી આ ઇમેજ આપની સમક્ષ રજૂ કરી રહ્યો છું. આપના પ્રતિભાવો જણાવશો. આભાર. (ઇમેજ સારી રીતે જોવા તેનાં પર ક્લિક કરો. fotoprint કઢાવવા માટે વધુ સારાં રિઝોલ્યુશન વાળી ઇમેજ મેળવવા નીચેનાં મારાં એડ્રેસ પર ઇ-મેલ કરો.)
- પરેશ કળસરિયા
pareshkalasariya@gmail.com
Saturday, February 16, 2008
શોક સમાચાર
“કૈસે બતાયે આપકો ક્યા ક્યા નહી રહા?
હોતા નહી યકીન કિ ‘રૂસ્વા’ નહી રહા!”
- પરેશ કળસરિયા
કોણ માનશે?, (ગઝલ) – ‘રૂસ્વા’ મઝલૂમી
જન્મ: 11 ડિસેમ્બર, 1915 : અવસાન : 14 ફેબ્રુઆરી, 2008
સ્વ. ‘રૂસ્વા’ મઝલૂમીને તેમની જ એક ગઝલ દ્વારા ‘શબ્દાંજલિ’:
મોહતાજ ના કશાનો હતો . કોણ માનશે?
મારો ય એક જમાનો હતો. કોણ માનશે?
ડાહ્યો ગણી રહ્યું છે જગત જેને આજકાલ,
એ આપનો દિવાનો હતો કોણ માનશે?
તોબા કર્યા વિના કદી પીતો નથી શરાબ,
આ જીવ ભક્ત છાનો હતો, કોણ માનશે?
માની રહ્યો છે જેને જમાનો જીવન-મરણ,
ઝગડો એ હા ને ના નો હતો. કોણ માનશે?
હસવાનો આજે મેં જે અભિનય કર્યો હતો,
આઘાત દુર્દશાનો હતો, કોણ માનશે?
‘રૂસવા’ કે જે શરાબી મનાતો રહ્યો સદા,
માણસ બહુ મઝાનો હતો, કોણ માનશે?
- ‘રૂસ્વા’ મઝલૂમી
Friday, February 15, 2008
આંખનાં ઈશારે કરું વાત, (ગીત) – નીલેશ સેંતા
એક પળ ખોલું ને એક પળ મીંચું, મને નડતા ના દિવસ કે રાત
મારી હથેળીમાં રેખાઓ જાણે કે વનમાં વાસંતીનાં છોડ,
દરિયાનાં મોજાની જેમ હોય ઉછળતા હૈયામાં સતરંગી કોડ;
તોફાની વાયરામાં ઉડતો ફરું હું તો નાજુક પતંગિયાની જાત
આંખોમાં ફૂલવાડી ખિલી ઉઠે ને પછી દૃષ્ટિથી ફૂલો વેરાય,
બીડેલાં નયનોમાં આવીને શમણાંઓ ધીરે ધીરે શરમાય;
કંઈ પણ બોલું નહીં તેમ છતાં રોજ કરું શબ્દોનાં શૂરવીરને મ્હાત
- નીલેશ એ. સેંતા ભાવનગર.
Thursday, February 14, 2008
આ હાથનો કમાલ, (ગઝલ) - પરેશ કળસરિયા
તલવાર છે કે ઢાલ? કોઈ પૂછશો નહિ !
જેનાં ખયાલમાં ન રહ્યો કોઈનો ખયાલ,
કોનો હતો એ ખ્યાલ? કોઈ પૂછશો નહિ !
આવ્યો વિચાર શું કે મળી ને ઢળી નજર?
એ શર્મથી છે લાલ, કોઈ પૂછશો નહિ !
જે થઈ ગયું એ થઈ ગયું ભૂલી ગયો છું હું,
તો શું થયું’તું કાલ? કોઈ પૂછશો નહિ !
જેની દરેક પળ હતી વર્ષો સમાન, એ-
વિતાવ્યા કેમ સાલ? કોઈ પૂછશો નહિ !
- પરેશ કળસરિયા
E-Mail: paresh_kalasariya@yahoo.com
એમ કહાની ઘડીએ તો, (ગઝલ)-અલ્પેશ કળસરિયા
તું મેના ને હું પોપટ છું એમ કહાની ઘડીએ તો...
મારામાં તું ઘાસ બનીને કોમળ કોમળ રંગો પૂર !
પથ્થર જેવો હું બરછટ છું એમ કહાની ઘડીએ તો...
તારી છાતી ગજ-ગજ ફૂલે મારું હોવું સાર્થ બને,
તારી અંદરનો હું વટ છું એમ કહાની ઘડીએ તો...
મારામાંથી બીજ સ્વરૂપે હું જ પછી નીકળી જાઉં,
હું જીવનનું ફળ પાકટ છું એમ કહાની ઘડીએ તો...
જેનાં ઘરની બારી ખુલ્લી એનાં ઘરને ધન્ય કરું,
પ્રેમ-અમીની હું વાછટ છું એમ કહાની ઘડીએ તો...
તું મીરાં છે, તું રાધા છે, તું છે અલ્લડ ગોપી ને-
નંદનો લાલો હું નટખટ છું એમ કહાની ઘડીએ તો...
- અલ્પેશ કળસરિયા
E-Mail:
alpesh_kalasariya@yahoo.com
वो वक्त दूसरा था, (गझल) – अल्पेश कलसरिया
सब कुछ हराभरा था, वो वक्त दूसरा था।
फूलो की रोशनी थी, खूश्बु का था उजाला;
ख्वाबो का दायरा था, वो वक्त दूसरा था।
अरमां नहीं है कोई, ना कोई आरझू है;
दिल झख्म से हरा था, वो वक्त दूसरा था।
माफी भी तुमने मांगी तो माफ ना करेंगे;
शिकवा झरा-झरा था, वो वक्त दूसरा था।
ईकरार कर के तेरे चूमे थे होठ और फिर-
सिर गोद मे धरा था, वो वक्त दूसरा था।
तेरे बिना भी अव तो मैं जी रहा हूं, दिलबर!
तुज पे कभी मरा था, वो वक्त दूसरा था।
क्यूं छांव मांगते हो पानी पिलाओ, साहब!
जब पेड यह हरा था, वो वक्त दूसरा था।
- अल्पेश कलसरिया
alpesh_kalasariya@yahoo.com
હૃદય, (ગઝલ) – નરેશ સોલંકી
ઊનાં વહે છે આંસુ ધધકતું રહે હૃદય
પંખી સમું આ રોજ ફફડતું રહે હૃદય
વંટોળ થઈને રોજ જગત ઠોકતું રહે
તૂટેલ દ્વાર જેમ ખખડતું રહે હૃદય
તેની રગોમાં પ્રેમ વહે તો બચી શકે
નહિ તો એ ડાળ જેમ બટકતું રહે હૃદય
બાળકની જેમ જિદ કરે છે એ રોજ રોજ
છોડાવું દર્દ તોય પકડતું રહે હૃદય
આવીને દ્વાર પર તો ટકોરાં કરે જરાક
ફૂલોની જેમ ખિલી ધબકતું રહે હૃદય
આવો નજીક આમ તો થાતું નથી કશું
હા, એટલું કહું કે મરકતું રહે હૃદય
- નરેશ સોલંકી
એમ.એ. પાર્ટ-2,ગુજરાતી ડિપાર્ટમેંટ, સૌરાષ્ટ્ર યુનિ., રાજકોટ.
દર્દની ભેટ, (નઝમ) – ‘શૂન્ય’ પાલનપુરી
એક દી સર્જકને આવ્યો કૈં અજબ જેવો વિચાર;
દંગ થઈ જાએ જગત એવું કરું સર્જન ધરાર!
ફૂલથી લીધી સુંવાળપ, શૂળથી લીધી ખટક,
ઓસથી ભીનાશ લીધી, બાગથી લીધી મહક.
મેરુએ આપી અડગતા, ધરતીએ ધીરજ ધરી,
વૃક્ષથી પરમાર્થ કેરી ભાવના ભેગી કરી.
બુદબુદાથી અલ્પતા, ગંભીરતા મજધારથી,
મેળવ્યો કંકાસ મીઠો મોજના સંસારથી
પ્રેમ સારસનો ઉપાડ્યો પારેવાનો ફડફડાટ,
કાગથી ચાતુર્ય લીધું, કાબરોથી કલબલાટ.
ખંત લીધી કીડીઓથી, મક્ષિકાથી શ્રમ અથાગ;
નીરથી નિર્મળતા લીધી, આગથી લીધો વિરાગ.
પંચભૂતો ભેળવી એ સર્વનું મંથન કર્યું,
એમ એક દી સર્જકે એક નારીનું સર્જન કર્યું.
દેવદુર્લભ અવનવી આ શોધ જ્યાં બીબે ઢળી,
એ દિવસથી દર્દ કેરી ભેટ દુનિયાને મળી.
-‘શૂન્ય’ પાલનપુરી
આવડત, (મુક્તક) – અલ્પેશ કળસરિયા
પણ આબરૂ જતી રહે એવી દશા ન કર!
એને છુપાવવાની તને આવડત ન હો,
તો, મૂર્ખ દોસ્ત મારાં! હવેથી ગુના ન કર!
- અલ્પેશ કળસરિયા
alpesh_kalasariya@yahoo.com
આનંદ સ્વર્ગનો હશે..., (તઝમીન) – અલ્પેશ કળસરિયા
કેવી મજાની પ્રેમની દીવાનગી હશે;
કે જ્યાં ‘મરીઝ’ જેવો સમજદાર પણ ગયો!
- ‘મરીઝ’
(તઝમીન) - અલ્પેશ કળસરિયા
આનંદ સ્વર્ગનો હશે ને હરઘડી હશે,
પળ-પળમાં એક નશો હશે ને બંદગી હશે,
સમજણની સીમા ત્યાં જઈને વિસ્તરી હશે,
કેવી મજાની પ્રેમની દીવાનગી હશે;
કે જ્યાં ‘મરીઝ’ જેવો સમજદાર પણ ગયો!
- અલ્પેશ કળસરિયા
alpesh_kalasariya@yahoo.com
ન સંકોચ કર..., (તઝમીન) – અલ્પેશ કળસરિયા
હવે ગાંઠ છોડી સમર્પી દે સઘળું!
હજી કાં તું તાંદુલ છુપાવ્યા કરે છે?
- નીતિન વડગામા
(તઝમીન) - અલ્પેશ કળસરિયા
ન સંકોચ કર સ્નેહ અભિવ્યક્ત કરતાં,
જે ઊર્મિથી લાવ્યો છે અર્પી દે સઘળું!
તું લાવ્યો છે તારું જીવન પોટલીમાં,
હવે ગાંઠ છોડી સમર્પી દે સઘળું!
હજી કાં તું તાંદુલ છુપાવ્યા કરે છે?
- અલ્પેશ કળસરિયા
alpesh_kalasariya@yahoo.com
